meMORIES: Memories
posted on 06 May 2011 15:59 by v-rondell in meMORIESmeMORIES: Memories
เวลาผัน เวลาผ่าน
ดอกไม้แย้มบาน ร่วงโรย
แล้วปลิวไป
ดอกไม้แย้มบาน ร่วงโรย
แล้วปลิวไป
ตอนนี้รู้สึกตัวว่า เผลอไปแวบเดียวก็เรียนจบซะแล้ว
เหมือนเพิ่งเมื่อวานนี้เองที่เข้าไปนั่งสอบเข้ามหาวิทยาลัย
ตอนนั้นบอกตัวเองว่า
"ชีวิตเรามาถึงบทใหม่แล้วนะ"
เหมือนเพิ่งเมื่อวานนี้เองที่เข้าไปนั่งสอบเข้ามหาวิทยาลัย
ตอนนั้นบอกตัวเองว่า
"ชีวิตเรามาถึงบทใหม่แล้วนะ"
แล้วก็เป็นจริง เพราะชีวิตมหาลัย "ต่าง" จากมัธยมมาก
ตัวเราตอนมัธยมกับตัวเราตอนอยู่ในรั้วมหาวิทยาลัยมีเรื่องที่ยังเหมือนเดิม
และอีกหลายเรื่องที่เหมือนเป็นคนละคน
กล้ามากขึ้น ใจเย็นขึ้น
และอีกหลายเรื่องที่เหมือนเป็นคนละคน
กล้ามากขึ้น ใจเย็นขึ้น
แล้วบทใหม่ที่ว่าก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว...
"บทใหม่"กลายเป็น "บทเก่า"
ในขณะที่เรื่องราวที่ยังไม่เคยพบกลายเป็นปัจจุบัน
ในขณะที่เรื่องราวที่ยังไม่เคยพบกลายเป็นปัจจุบัน
เหลือแต่ความทรงจำมากมาย
.
.
.
.
บางความทรงจำหายไปแล้วไม่รู้จะไปตาม
เก็บกู้กลับมาจากที่ไหน
เก็บกู้กลับมาจากที่ไหน
มองฟ้า ถามหา ของหาย
ไร้รูปร่างในความทรงจำ
ไร้รูปร่างในความทรงจำ
น่าเสียดายนิดหน่อย แต่ก็ต้องปล่อยมันไป
ความทรงจำดีๆ มากมาย อยากกอบโกย
อยากเก็บไว้เท่าไหร่ก็ไม่หมด
อยากเก็บไว้เท่าไหร่ก็ไม่หมด
ระยิบ ระยับ พราวพราย
แลหายในความทรงจำ
แลหายในความทรงจำ
ความทรงจำอาจจะเหมือนเม็ดทราย
ถึงจะพยายามช้อนขึ้นมาให้หมด ก็มีบางส่วนปลิวหายไปตามลม
ถึงจะพยายามช้อนขึ้นมาให้หมด ก็มีบางส่วนปลิวหายไปตามลม
บางส่วนเลือนรางจนนึกไม่ออก แต่ที่เก็บไว้ได้ก็ชัดเจนเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน
อยากจะบอกเพื่อนๆ และทุกคนว่า
"ขอบคุณ"
เพราะ ความทรงจำแม้เศษเสี้ยววินาที
คือหลักฐานของความผูกพันที่เป็นสมบัติล้ำค่า
"ขอบคุณ"
เพราะ ความทรงจำแม้เศษเสี้ยววินาที
คือหลักฐานของความผูกพันที่เป็นสมบัติล้ำค่า
เพราะ
เรานึกถึงมันและยิ้มให้ทุกเรื่อง
แม้แต่เรื่องที่เราเคยโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ หรือเสียน้ำตา
แม้แต่เรื่องที่เราเคยโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ หรือเสียน้ำตา
บางอย่างพอเป็นอดีตแล้วก็ไม่กดไหล่เรามากเท่าตอนที่มันเป็นปัจจุบัน
เวลาผ่านไปเร็ว แต่ก็เป็นแบบที่เรามองย้อนไปแล้วไม่เสียใจ
สุดท้ายก็บอกได้แค่ว่า
จบซะแล้วมหาลัย ถึงบทต่อไปของการสร้างความฝัน
เห็นอุปสรรคนับร้อยพัน จงยิ้มใส่มันแล้วก้าวไป
เห็นอุปสรรคนับร้อยพัน จงยิ้มใส่มันแล้วก้าวไป
...............................................................................
ถึงจะบอกแบบนั้นแต่ก็รู้ว่ามันยาก
เอาเป็นว่าพยายามเข้านะทุกคน
อย่างน้อยก็รู้ว่าใต้ฟ้า ใต้หัวบล็อกexteen ก็มีคนแบบเดียวกันกำลังพยายามอยู่
เอาเป็นว่าพยายามเข้านะทุกคน
อย่างน้อยก็รู้ว่าใต้ฟ้า ใต้หัวบล็อกexteen ก็มีคนแบบเดียวกันกำลังพยายามอยู่
ลาล่ะจ้า
นอนหลับ ฝัน กลางวัน
ยังไม่เป็นจริง
ยังไม่เป็นจริง
(อยากชิลแบบในรูปจัง ให้ตายสิ)
Tags: ความทรงจำ, บอกลา11 Comments
