ว่าด้วย "หมี"
posted on 09 Jun 2008 16:51 by v-rondell
สวัสดีค่ะ!!!
ขอตะโกนกึกก้อง เนื่องด้วยร้างจากบล็อกไปนาน(เป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้)
ที่จริงเราจะอัพหลายครั้งแล้วแหละ แต่เปิดมาแล้วลังเล
บางทีก็เพราะขี้เกียจอัพขึ้นมาเฉยๆ
บางทีก็เพราะอารมณ์เสียมาจากที่มหาวิทยาลัย
อ่อ...ข้ออ้างอีกอย่างคือ เราเพิ่งไปจัดงานรับน้องมาด้วย!
(รุ่นน้องเยอะกว่าเราเกือบสองเท่าแน่ะ (รุ่นเรามี 19 คน) 
)
ตอนนี้น้องๆก็ได้ไปผจญภัยใน มศว องครักษ์กันแล้ว เราก็เลยหมดข้ออ้างในการหมกบล็อก 555+
โอ้ โม้เพลินเกินขนาด กลับมาประเด็นหลักดีกว่า!
ชื่อเอนทรี่ก็บอกแล้วว่า
ว่าด้วย "หมี"
ถ้าพูดถึงตุ๊กตา เราก็ว่า ไอ้เจ้าหมีเทดดี้นี่แหละฮิตสุด อยู่มาตั้งแต่สมัยเรายังไม่เกิด
เขาบอกว่าที่เรียกตุ๊กตาหมีว่า "หมีเท็ดดี้" (Teddy Bear)
ก็เพราะว่า ได้แรงบันดาลใจมาจาก ธีโอดอร์ รูสเวลต์ ประธานาธิบดีของอเมริกา
ไม่ใช่เพราะลุงแกหน้าเหมือนหมีนะ 
แต่เรื่องมันมีอยู่ว่า
ในปี 1902เขาไปล่าสัตว์อยู่แถบมิสซิสซิปปี เป้าหมายคือ หมีดำพันธุ์หลุยเซียน่า
ตอนนั้นผู้ติดตามคนหนึ่งของเขาจับลูกหมีพันธุ์นั้นได้พอดี
แต่ลุงธีโอดอร์แกไม่ยิง เขากล่าวว่า"นี่ไม่ใช่สิ่งที่นักกีฬาเขาทำกัน"
หมีน้อยตัวนั้นเลยรอดตายแล้วก็ถูกเรียกว่า "หมีของเท็ดดี้" (Teddy's Bear)
ยังไม่จบๆ หลังจากนั้นก็มีนักวาดการ์ตูนชื่อ คลิฟฟอร์ด แบร์รี่แมน
วาดภาพการ์ตูนล้อเลียนลงในหนังสือพิมพ์วอชิงตันโพสต์ ฉบับวันที่ 16 พฤศจิกายน 1902
ไหนๆก็ไหนๆแล้ว แปะซะเลย นี่ๆ
นี่คือที่มาว่าทำไมเขาถึงเรียกตุ๊กตาหมีว่า "เท็ดดี้ แบร์"
แต่! ที่เล่ามาเมื่อกี้ มันยังเป็นหมีธรรมดาอยู่เลยนี่นา!
ใช่แล้วล่ะ เพราะไอเดียเรื่องตุ๊กตาหมีเนี่ย ต้นคิดจริงๆ คือ มอริส มิชทอม(Morris Michtom)
มิสเตอร์มอริสนี่ ตอนกลางวันเป็นเจ้าของร้านขายลูกกวาด
ตอนกลางคืนรับจ๊อบทำสัตว์สตาฟฟ์กับภรรยาของเขา ชื่อโรส
พอเขาเห็นการ์ตูนล้อเลียนในวอชิงตันโพสต์ เลยเกิดแรงบันดาลใจ
เย็บตุ๊กตาลูกหมีมาวางขายตรงกระจกหน้าร้านแล้วแปะป้ายว่า (Teddy's Bear)
ผลปรากฏว่าขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ประสบความสำเร็จอย่างล้นหลามในช่วงเวลาอันสั้น
เขาก็เลยตั้งบริษัท Ideal Novelty and Toy Company ขึ้นในปี 1907 ที่ New York
ตอนนี้บริษัทที่ว่าก็ปิดตัวลงไปเรียบร้อยตั้งแต่ปี 1982
แต่ก็อย่างที่ทุกๆท่านเห็น!
"หมี" ก็ยังคงอยู่ต่อๆมา
เราก็เป็นอีกหนึ่งในหลายๆคนที่รักตุ๊กตาหมี แบบว่าเห็นหมีหน้าแบ๊วๆ ขนฟูๆ นุ่มๆแล้วเกิดอาการหลงรัก
ต้องเขาไปจับ ไปอุ้ม ประมาณว่า ขอเราเล่นหน่อยเห้อ
แต่อย่างว่า...หมีมันแพง!!!
ความสุขส่วนใหญ่ของเราจึงอยู่ที่ดูเฉยๆ
แต่ที่บ้านก็มีหมีเน่านะ แก่พอๆกับไอ้หน่อมแน้มเลย
ไปเล่นกับตัวอื่นมากไม่ได้ เดี๋ยว หมีพูห์ (โบราณ) กับโลซานน์งอน 55++
พูดถึงตำนานหมีซะยืดยาว จากบล็อกสามัญกลายเป็น สารคดีไปซะแล้ว
คราวหนีกลับมาดูหมีในแบบของเราบ้าง เราจะไม่พูดถึงหมีตัวอื่น แต่จะพูดถึงตัวใหม่
เรื่องมันเริ่มมาจาก...
ชิ้นส่วน
.
.
.
อยู่ดีๆเราก็เกิดนึกอยากเปลี่ยนแนวจากผู้หญิงที่ชอบเลื่อยไม้ มาเป็นเย็บตุ๊กตาหมี
ตอนแรกหลายๆคนดูถูกมาก เหมือนเอาลิงมาฝึกเต้นแซมบ้า
ที่บ้านเราหัวเราะใหญ่เลย
(เพราะ2ปีก่อน วิชาการงานฯ สั่งงานถักโครเชต์เป็นดอกไม้ มีแบบ5กลีบ กับ7กลีบ
แบบ5กลีบ เราถักเป็น 7 แล้วแบบ 7กลีบ เราถักเป็น 12! ช่างมี...พรสวรรค์...
)
ปรากฏว่ามันไม่ยักล่ม!
ผ่านไป1วันจากขาข้างเดียวก็กลายเป็นแบบนี้
ระเนระนาด...
รู้สึกหลอนพิลึกตอนเย็บหัว ที่เห็นขาวๆนั่น ไม่ใช่ลูกตานะ เอาเข็มหมุดมาปักไว้เฉยๆ กันหลอน
และในวันเดียวกัน
มันก็กลายเป็นแบบนี้!
เป็นหมีแล้วเฟร้ย!!!!!
ลูกตาใช้ลูกปัดเมล็ดผักอะไรสักอย่างเย็บเอา เพราะเราลืมซื้อลูกปัดสีดำ55++
อืม...ดูโล่งๆเนอะ ว่าไหม ใส่อะไรเพิ่มเข้าไปดีกว่า
ท็อปแฮต ใบน้อย
เย็บจากผ้าสักหลาดที่ซื้อมาชาติกว่า
หยิบด้ายผิดด้วย แทนที่จะหยิบด้ายดำ ไปหยิบด้ายสีน้ำตาล
ตอนเย็บก็วิบาก เพราะเย็บระหว่างดู ช็อคโกแลตไปด้วย สงสัยที่เย็บปุปะเพราะดูพี่จีจ้าเตะเพลินล่ะมั้ง
(เฮ้อ...ห่วยเองแล้วยังโทษชาวบ้านอีก)
เอาล่ะสรุปซะที สุดท้ายหมีมันก็ออกมาเป็นแบบนี้!
น่ารักป่าวว~
ที่จริงมันผูกเนคไทแดงด้วย แต่ไม่ได้ถ่ายรูปไว้
เอาล่ะ! ภารกิจเย็บหมีก็จบลงแล้ว
(ที่จริงมันจบมาเป็นเดือนๆแล้ว แต่ไม่ได้อัพเลยตะหาก)
คราวนี้ถือว่าเราอัพยาวแฮะ
ที่ว่าจะเอานิทานภาพมาลง สงสัยคงต้องดีเลย์ยาว ขัดข้องทางเทคนิคนิดหน่อย
ขอโทษนะคะ ไว้จะเอางานอื่นมาอัพอีกละกัน อย่างน้อยๆก็แน่ใจได้ว่า
หมี! เย็บไม่ยาก!!
บ๊ายบายจ้า
(เราจำเว็บที่เราเข้าไปเอาแพทเทิร์นไม่ได้แล้วอ่ะ เดี๋ยวขอกลับไปคุ้ยไฟล์ก่อนนะ แล้วจะเอามาแปะให้ทีหลัง)