Rondell Zaelenus: พ่อมดสติแตก

  พออยู่มหาลัยฯแล้วรูปแบบของงานก็เปลี่ยนไปเยอะ บางวิชาก็เนื้อหาแปลกๆ แต่ก็น่าเรียน
เราอยู่เอกวรรณกรรมสำหรับเด็ก มศว ปีนี้ขึ้นปี2แล้ว เฮ!  
(...เพื่ออะไรฟะ แก่ขึ้นอีกปี เป็นพี่ปีสองซะแล้ว รู้สึกเหมือนเพิ่งเป็นเฟรชชี่แม๊บๆ)

วิชาที่เราชอบมากๆก็คือ หมู่มวลวิชาเอกทั้งหลาย
มันสนุก 
สุดน่าเรียน 
รู้สึกว่าหัวอันกลวงๆของเรามีอะไรเข้าไปบรรจุบ้าง  

แต่!!

งานเยอะ 
บางทีก็โคดยาก 
ข้อสอบโหดมหาประลัย และมักจะนอนไม่พอ

วิชาปี1 พี่ๆบอกว่า "ชิลๆ ไอ้น้อง" "สบาย เรียนๆไปเห้อ" "ปีหนึ่งอ่ะง่าย"
แต่จากประสบการณ์ตรงแล้ว
ไม่เลยค่ะพี่...มันไม่ง่ายเลยสักติ๊ด แต่ละวิชาเรียนทีแทบกระอัก
ตัวละตั้ง 3 หน่วย ติด C (หรือต่ำกว่านั้น)สักตัว ก็ดิ่งลงเหวทันที

เอาล่ะ! เข้าเรื่องกันดีกว่า เดี๋ยวจะกลายเป็นบ่นมากไปซะงั้น
วิชาที่เราทำนิทานภาพ คือ วิชาการเขียนเรื่องสำหรับเด็ก (รหัส วด...สักอย่าง...)
ที่จริงก็ไม่ได้จำกัดว่าต้องทำเป็นนิทานภาพเท่านั้นนะ จะทำเป็นอะไรก็ได้ สุดแท้แต่จะสรรค์สร้าง

ตลอดเทอมก็จะมีหัวข้อมาเรื่อยๆ งานชั้นนี้เป็นชิ้นแรก หัวข้อหลักคือ  "ของเล่น"
สร้างงานเขียนรูปแบบใดก็ได้ที่เกี่ยวกับของเล่น จะยึดจากประสบการณ์ตรงของตัวเอง หรือแต่งขึ้นใหม่ก็ได้

อืม...แมงโม้บินว่อนละ เริ่มอ่านดีกว่าเนอะ

หน้าปก
ผลงานจากการลองดีของคนลงสีน้ำไม่เป็น แต่เกิดผีเข้าอยากจะลง

จบแล้วจ้า

สำหรับเรา เราชอบงานชิ้นนี้มากนะ อาจจะเป็นเพราะเหมือนได้รำลึกความหลังกับเพื่อนเก่าก็ได้
พื่อนเก่าที่ว่า ก็คือ "ไอ้หน่อมแน้ม" ตัวนั้นนั่นเอง
มันมีจริงๆนะ ไม่ได้แต่งขึ้นมาลอยๆ

นี่ไงๆ

ตัวจริง น่ารักใช่ไหมล่ะ

หลายๆคนดูแล้วก็อาจจะคิดว่าทำไมมันดูหยาบๆ
อืม...ว่าไงดี ถึงเราจะชอบมันมาก แต่ก็ยอมรับว่ามีข้อผิดพลาดอยู่หลายจุด
อย่างแรก ก็คือ รีบ เวลาน้อย
(อันที่จริงมันก็ไม่ได้น้อยขนาดต้องเผา แต่เราดันคิดไม่ออกจนเหลือเวลาอีกไม่กี่วัน)

อย่างที่สอง เราไม่ถนัดระบายสี วาดได้อย่างเดียว (55++) ไม่กล้าใช้สีน้ำ เลยใช้สีไม้ระบายน้ำแทน

สาม ประเภทกระดาษไม่เหมาะจะใช้สีน้ำ (หน้าปก กับปกหลังอ่ะ) แต่เราก็ใช้ไปแล้ว
ก็ตอนนั้นมันไม่มีกระดาษประเภทอื่นนี่หว่า...

งานที่ส่งไปจะกองอยู่บนโต๊ะอาจารย์ในสัปดาห์ต่อมา และอาจารย์จะหยิบขึ้นมา ตีแผ่ วิจารณ์รายตัว
มีศัพท์เฉพาะสำหรับการวิจารณ์นี้ว่า "บำบัด"

อาจารย์บอกประมาณว่า  "รูปดี เรื่องน่ารัก แต่น่าจะจบได้กินใจกว่านี้"

มาคิดๆดู ก็จริงอ่ะ ตอนวางโครงมันทั้งตัน ทั้งลน ถึงจะรู้สึกแปลกๆก็มองข้ามไป
แต่สำหรับงานแรก เราก็พอใจมากแล้วล่ะ

งานชิ้นนี้ได้ B+ จ้า

เป็นไง ยาวไหม ตั้งแต่เปิดบล็อกมา งวดนี้โม้เยอะสุดเลยนะเนี่ย
ตบมือให้หน่อย แปะๆ (บ้าอยู่คนเดียว)

ยังไงก็จะพยายาม ขยันอัพก็แล้วกัน วันนี้ผีเข้า ขยันชั่วคราว 555++
ลาละจ้า คราวหน้า เป็นเรื่อง "เก้าอี้ไม้สีขาว"

เอ้า! แสกนโลดดดดดด วี้........วี้...