Rondell Zaelenus: พ่อมดสติแตก

    เย้!!! สอบเสร็จแล้ว~ งานก็ส่งแล้ว มีความสุข
วันนี้เราเพิ่งสอบวิชาสุดท้ายเสร็จ โล่งเหมือนยกภูเขาเสริมใยเหล็กออกจากอก
ในที่สุด เราก็เป็น อิสระ!!!!

แหะๆ ห่างหายไปทีนานโขอีกเช่นเคย วันนี้เอาเรื่องดีๆมาอัพให้ดูกัน
เมื่อวันที่ 8 ตุลาคมที่ผ่านมา เรามีโอกาสไปช่วยงานอาจารย์เกริกที่พิพิธภัณฑ์ของเล่นที่อยุธยา
สนุกมากๆเลย พิพิธภัณฑ์น่ารักมาก

หน้าตาข้างนอกของพิพิภัณฑ์ก็เป็นอย่างนี้แหละ ทาสีโทนเบาๆสบายตา มีโลโก้เป็นรูปช้าง

แหะๆ น่ารักอ่ะดิ ทัดดอกไม้ด้วย
ที่ตลกก็คือเราจะเรียกมันว่า "ปลาหมึกปิ้ง" เพราะต้นแบบของมันทีแรกเป็นช้างนั่งอยู่กับพื้นแล้วยื่นงวงออกไปข้างหน้า ตอนนี้เลยกลายเป็นว่า ช้างตัวนี้บ้องแบ๊วกว่าเดิมซะอีก
มันดังในนี้นะจะบอกให้ มีรูปอยู่ทั้งบนขวดน้ำ ชาม แก้ว สมุด กระเป๋า 55++

ขวดน้ำขนาดเล็ก 55+

นอกตัวตึกมีต้นไม้เพียบ ออกผลิใบ ออกดอกสุดยอดทั้งนั้น ได้ยินมาว่าอาจารย์ปลูกเอง อาจารย์ขา...
ปลูกยังไงคะ หนูปลูกแค่กระบองเพชรมันยังตายเลย

พอเดินพ้นประตูเข้าไปในเขตพิพิธภัณฑ์ก็จะเห็นว่า ที่พื้นมีอะไรแปลกๆอยู่

มันคือ ถนนสายลูกแก้ว!
มีลูกแก้วฝังอยู่เต็มไปหมด มีคนบอกว่าถ้านับลูกแก้วทั้งมดในบริเวณพิพิธภัณฑ์มันจะลงท้ายด้วยเลข9
แต่เรายังไม่ได้นับนะ เพราะเห็นแล้วตายลาย ใครไปเที่ยวแล้วก็ลองนับดูละกัน

ในสวนจะมีของประดับต่างๆซ่อนอยู่ ที่รู้ๆอย่างนึงคือมีโอ่งเพียบ ซุกอยู่ตรงโน้นตรงนี้ แต่ไม่ต้องกังวลเลยว่าจะเป็นแหล่งเพราะยุง เนื่องจากแต่ละโอ่งเป็นบ้านของปลาหางนกยูง กับปลาสอดทั้งนั้น ยังไม่ทันจะเป็นยุงก็เสร็จบรรดาปลาๆหมดแล้ว

 

เส้นทางที่เห็นนี้เหมือนจะเรียกว่า "ทางกระรอก" ไม่แน่ใจนะว่าถูกต้องรึเปล่า แต่บรรยากาศดีเป็นบ้าเลย
ตามต้นไม้ถ้ามองดีๆจะเห็นบ้านกระรอกบ้านนก แขวนหลบมุมอยู่ตรงนี้ตรงนั้นเต็มไปหมด

แถมยังมีพวกเครื่องใช้ในสวนอย่างบัวรดน้ำ หรือรอกไม้แขวนแอบๆอยู่เพียบ
ดูแล้วเหมือนดินแดนมหัศจรรย์ที่เราไม่รู้เลยว่าจะมีอะไรอยู่ข้างหน้า

ที่เราชอบอีกอย่างหนึ่งก็คือ นี่เลย!

ทุ่งม้าหมุน น่ารักมากๆ แต่เพราะเราออกจะโข่งขนาดนี้ก็เลยไม่กล้าขึ้นไปนั่งเล่น ฮือๆ เลยวัยซะแล้ว

ชั้น1 จะจัดแสดงของเล่น ของใช้สมัยเก่า ซึ่งกว่าครึ่งในนั้น เราเกิดไม่ทัน
มีทั้งเตาถ่าน เบี้ย เครื่องพิมพ์ดีด ร่ายไม่หมดแน่ๆ เพราะเยอะจริงๆ
มีคนบอกว่า "ถือซะว่าที่นี่ เป็นดัชนีชี้วัดอายุ ถ้าคุณรู้จักของในชั้น 1มากชิ้น แปลว่าคุณแก่แล้ว"
555+ เราไม่ค่อยรู้จัก งั้นก็ยังเด็กแหละเนอะ 

สุดทางที่กำแพงด้านซ้ายจะโชว์รูปวาดของอาจารย์ รู้สึกว่าจะเป็นสีอะครีลิค
จำนวนก็น่าจะอยู่ที่ราวๆ 50 กว่ารูป นอกจากที่เห็นนี่แล้วยังมีรูปที่อาจารย์วาดเองทั้งหมดเป็นร้อยๆรูป
ติดอยู่ในบริเวณต่างๆ ในโรงอาหารยังมีเลย
เห็นแล้วพูดตรงๆว่าทึ่งมาก กว่าจะวาดได้ขนาดนี้ต้องใช้เวลาเท่าไหร่กัน

เอามาลงแค่ส่วนหนึ่ง ขืนเอามาหมดโหลดอืดแย่เลย

สุดทางอีกด้านหนึ่งของพิพิธภัณฑ์เป็นร้านขายของที่ระลึก
ซึ่งล้วนแต่ยั่วกิเลสจนตังค์บินออกจากกระเป๋าไปจนแห้ง มันอดไม่ได้นี่ออกจะน่ารักขนาดนี้

ร้านขายของที่ กลายเป็นฐานการบรรจุขนมของพวกเรา

สมุด น่ารักไหม เป็นแบบไม่มีเส้น วาดรูปเล่นได้สบายๆ เนื้อกระดาษก็หนาดีด้วย
มีลายน่ารักๆหลายลาย

แก้วน้ำ ซึ่งยังไมรู้ว่า เอาไว้ใส่ชา หรือกาแฟ แต่ช่างเถอะ มันน่ารักนี่นา
อดไม่ได้ ต้องซื้อ~ ตังค์เก็บหายไปอย่างรวดเร็ว 55+

นอกจากนี้ก็ยังมี
ถุงผ้า ซึ่งขายดิบขายดีเนื่องจากสภาวะโลกร้อน ลายก็น่ารัก เสียดายที่ไม่มีรูป
เหมือนจะมีเสื้อยืดด้วย แต่ไม่มีรูปเช่นกัน

ชั้น2 จะจักแสดงของเล่นหายาก ตั้งแต่รถกระป๋องสมัยก่อนไปจนถึง ตุ๊กตาในปัจจุบัน
ส่วนใหญ่จะเป็นของรุ่นพ่อ รุ่นแม่ แต่ก็น่าสนใจมากเพราะ ปกติเราไม่มีโอกาสได้เห็นทีเดียว เยอะแยะขนาดนี้
ได้เห็นพัฒนาการของของเล่นด้วย

มีบางตู้ที่โชว์ของสะสมจากหนังสือภาพของ Jimmy Liao
คนที่เขียนต้นฉบับของ Turn left, turn right น่ะ
(แต่รู้สึกชื่อภาษาอังกฤษของมันคือ A chance of Sunshine ชื่อภาษาไทยก็คือ เมื่อตะวันส่องฉาย)
ขอกรีดร้อง น่ารักชะมัดเลย!!

อีกสักรูป

รูปนี้มาจากเรื่อง "ชายผู้หลงรักดวงจันทร์" (ชื่อภาษาปะกิดว่า Moon forgets)
 อยากได้จัง แต่หายากซะแล้ว เมื่อไหร่จะพิมพ์อีกครั้งก็ไม่รู้
เห็นหน้าตาอย่างนี้แต่เป็นโคมไฟแหละ

ถัดไปนิดหน่อย อา...มีTotoro ของสตูดิโอ จิบลิด้วย

อยากด้ายยย

เดินต่อไปอีกหน่อย
กำแพงด้านในของชั้นสองจะมีภาพวาดแบบนี้

ช้างเป็นขโลงเลย สีสันจี๊ดจ๊าดบาดใจ 55++

อีกด้านก็จะมีโมเดลขนาดเท่าจริง มีอุลตร้าแมน แอสโตรบอย ซุปเปอร์แมน สไปเดอร์แมน
 แล้วก็จาจ้า บิงส์จากStarwars ไม่กล้าเข้าไปแอ็คถ่ายรูปด้วยแฮะ คนเยอะเลยอาย

มีแม้แต่ตุ๊กตาญี่ปุ่นที่ทั้งสวย และน่ากลัวในเวลาเดียวกัน
ดีนะเนี่ยที่ไม่มีตุ๊กตาเด็กที่ผมยาวได้เอง - -

มีเจ้ากระต่ายมิฟฟี่ด้วย น่ารัก ขอเอากลับไปกอดหลายๆตัวได้ไหมคะ

จริงๆยังมีรูปอีกเยอะ แต่ใส่มากไปเดี๋ยวบล็อกอืด แล้วอีกอย่างไปดูด้วยตาตัวเองจะดีกว่านะ
ประทับใจผิดกันเยอะเลย

ปิดท้ายด้วยเว็บของพิพิธภัณฑ์ซะหน่อย
http://milliontoymuseum.com

แล้วก็ขอขอบคุณจุ้ยที่สนับสนุนรูปนะจ๊ะ ถ้าไม่ได้กล้องจุ้ยคงไม่มีภาพสวยๆมาแปะให้ดูแน่เลย

สุดท้ายนี้ก็ขอให้ทุกคนแฮปปี้ดีใจกับปิดเทอมให้เต็มที่นะ
เราจะพยายามมาอัพบ่อยๆ
ตอนนี้มีเรื่องให้อัพเพียบเลย
เราจะเลิกดองแล้วววว

.
.
.

งืม...จะเลิกดองได้นานแค่ไหนหว่า

คราวหน้าจะเอางานอันทุกข์ทรมานของเรามาให้ดูนะ
มันคือสิ่งที่ทำให้เราห่างหายจากเน็ตไปนานโข
เหนื่อยมากกว่าสอบซะอีก แต่ก็ถือเป็นผลงานที่น่าภูมิใจชิ้นหนึ่งเลย

สวัสดีค่า ขอบคุณที่แวะเวียนมาอ่านนะคะ

edit @ 10 Oct 2008 18:29:27 by V.Rondell